Long Road to Malaysia 5-9 May 2009 Part2
Long Road to Malaysia 5-9 May 2009 Part2
6 May 2009
วันนี้ตื่นมาท่ามกลางความหนาวบนเก็ตติ้ง นี้ขนาดไม่ได้เปิดพัดลม ไม่ได้เปิดหน้าต่างนะ หนาวดีจริงๆ
ก็เหมือนเดิม ตื่นมาอาบน้ำ ระหว่างรอพี่สาวแต่งตัวก็โผล่หน้าไปมองหน้าต่าง โห หมอกลงแฮะวันนี้
พอเรียบร้อยก็ลงไปกินข้าวเช้าที่ห้องอาหารเดิม อย่างน้อยยังไม่เจอเหตุการณ์แบบเมื่อวานไป ค่อยังชั่วหน่อย
หลังจากกินเสร็จ แพลนที่เคยคุยกันว่าจะไปวัดที่มันสร้างอยู่บนนี้ ต้องนั่งรถบัสไป มีรอบละชั่วโมง ยกเว้นตอนเที่ยง ก็รีบบึ่งไปเพราะจะสิบโมงแล้ว ไปยืนรอที่หน้าโรงแรมไฮแลนด์รีสอรท์ ระหว่างยืนรอ ทัวรไทย ทัวร์จีนเต็มไปหมดเลยยยยย รอสักพักรถก็มาถึง
ระยะทางที่ไปไม่ไกลเล แต่ทว่าแต่โค้งๆไป โค้งมาให้มึนหัวเล่นๆเท่านั้นล่ะ
พอไปถึงก็ไหว้พระ ถ่ายรูปยิงกันหนุกหนาน เดินเล่นจนถึงเวลาที่รถอีกคันจมารับกับแล้วววววว
จากนั้นก็ไปเล่นเครื่องเล่นอะดิ อิ อิ อิ อิ อยากรู้ว่าเป็นไง เอาบัตรลดซื้อในราคาที่ถูกลงกว่าเดิม ดีใจจริงๆ
พอเข้าไปก็นะ ต่อแว มีแต่ต่อแถวเคอะ เล่นนู้น เล่นนี้บ้าง แต่มันไม่ค่อยสนุกเท่าไรเลย ไม่มันส์ ไม่เสี่ยวเลยสักนิดเดียว
เล่นตั้งแต่ สิบเอ็ดโมงจนมันปิดตอนหนึ่งทุ่ม ช่วงเย็นๆเนีีย เล่นท่ามกลางสายหมอกเลยทีเดียว นึกว่าอยู่ในหนังเรื่อง เดอะมิช ที่ทั้เมอมีต่หมอกกกกก แต่บรรยากาศเล่นท่ามกลาหมอกเนียยย อีกแบบเลย
สุดท้ายตัดสินใจไปเล่นเครื่อที่มันเป็นเสาสูงๆ รอบๆจะมีก้าอี้ให้นั่ง แล้วดึงเราขึ้นไป แล้วทิ้งเราลงมา ตอนแรกก็คิดว่ามันต้องเสี่ยวแน่ๆเลย แต่ ไม่เป็นเช่นนั้นเลย ไม่สักนิดเดียวหรือว่าราตายด้านกะเครื่องเล่นแบบนี้แล้วล่ะเนี๊ยยยยยยยย
หลังจากนั้นก็ออกจากสวนสนุกไปกินข้าวอีกทีหนึ่ง เปลี่ยนห้องอาหารกินกัน ห้องนี้ท่าทางออกแนวจีนๆหน่อย เหมือนกินที่บ้านเลยยย หลังจากนั้นก็เดินถ่ายรูปไป แล้วก็กลับห้องเพราะจะเอาพวกมือถือ กล้อง ไว้ในห้องเนื่องจากว่าจะขอเดินเข้าคาสิโน หรือเรียกง่ายๆ บ่อนนั้นเองแหละ เดินเข้าไปก็เฉยๆนะ เพราะมันดูไม่ค่อยหรูเท่าไร คนเยอะจริงๆ มแต่อาแป๊ะ อาม่า ทั้งนั้นเลย คาดว่าจะเป็นคนมาเลย์เชื้อสายจีน กับคนสิงค์โปร์เป็นส่วนมากกกก กะคนไทย กำลังคิดกะพี่ว่า ถ้าจะเล่นบ่อนเนี๊ย อไปมาเก๊าน่าจะดีกว่า หรูกว่า สวยกว่า แถมไม่ต้องนั่งรถ นั่งกระเช้าให้มันมึนหัวเล่นแบบนี้
ตอนแรกกะจะเล่นสล็อตแมชชีน เพราะขี้เกียจไปเล่นอันอื่น ต้องมานั่แลกชิป ปรากฎว่าเครื่องไม่รับเงินที่เข้าใส่เข้าไป ก็เลยบอกพี่ว่า ไม่เล่นก็ได้ ก็แค่อยากรู้ว่าจะมีดวงกะเค้าไหม ก็เลยออกมาเดินกลับห้อง ไปนอนดีกว่า ราตรีสวัสดิ์
7 May 2009
วันนี้ตื่นขึ้นมาพร้อมกับแสงแดด โหตรงข้ามกะเมื่อวานมากกกกก แดดแรงดีจริงๆ แอบเซ็งนะนั้นหมายความว่าวันนี้ลงไปเคแอลอากาศต้องร้อนแน่ๆเลยยยยยยย เหมือนเดิมวันนี้ก็ลงไปทานข้าวเช้า เดินถ่ายรูป รอเวาเช็คเอาส์ออกจากเก็นติ้ง ลงไปสู่เคแอล
พอมาถึงเคแอล อากาศร้อนมากกกกกกกกกก ได้ข่าวว่าบ้านแกต้นไม้ออกจะเยอะ ทำไมร้อนจังฟ่ะ
เดินขึ้นสถานี ไปขอผนที่รถไฟมา แล้วก็หาทางไปขึ้นโมโนเรลไป บิงแทง ไปหาที่พักที่จองไว้ ก่อนหน้านั้นลงไปถามที่ที่อยากพัก แต่เต็มอ่ะ แล้วเราก็เบี่ยงหน้าไป บิงแทง พอมาถึง ไหนฟ่ะ ที่พักกรู อยู่ไหน เดินหาเกือบครึ่งชั่วโมง สุดท้ายยอมแพ้ เพราะขนาดถามตำรวจไม่รู้จัก คนแถวนั้นไม่รู้ สรุปโทรถามก้ได้ฟ่ะ งอนมากกกกกก พอี่สาวโทรหา มันดันอยู่หลังป้อมตำรวจที่เราไถามมันนั้นเอง ฮ่วยยยยยยยยยยยยยยย
รีบเก็บของเข้าที่พัก พักผ่อนนิดๆ ก็เลยร่อนออกจากที่พัก ตอนนั้นเป็นเวลาบ่ายสองกว่าแล้ว ไปเจอทัวรรสอินฟอร์เมชั่นเลยเดินเข้าไปถาม ขอแผนที่ท่องเที่ยว จาก้อมูลที่ได้มาก่อนมา ตกลงว่าจะไปเมือง ปุตราจายา ที่เห็นเข้าบอกว่าเป็นเมืองใหม่ พยายามเอาเคนไปอยู่ แต่มีคนไปแค่ไม่กี่แสนเองล่ะ
ย้อนกลัไปเคแอลเซนทรัล ขึ้นรถไฟไป จับไปนอกเมือง พอไปถึง มีทางเลือกสอทางคืนนน่งแท็กซี่ เสียแปดสิบริงกิตพาชมเมืองหนึ่งชั่วโมง กับรถเมล์ สุด้ทายด้วยความงก เลยเดินไปขึ้นรถเมล์ แต่แม่งงงง เห็นรถเมล์แล้ว งง งง งง และงง มันวนรถแบบแปลกๆอ่ะ สุดท้ายถามเค้าว่าลงตรงไหน ไม่รู้แฮะ นั่งไปเรื่อยๆ เค้าจะากรูไปฆ่าไหม แถมตอนแรกที่ไปมาเลย์ มีความคิดที่ว่า ในเมื่อมาเลย์เอาภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการก็ควรจพูดกันได้บ้าง แต่นี้ หาคนพูดอังกฤษด้วยไม่ได้อ่ะ กว่าจะหาเจอ แทบอยากบ้าตาย พอไปถึงที่ทำการรัฐบาลนะ แทบดีใจ รีบเดินไปหามุมถ่ายรูปกัน มีมัสยิดโดมสีชมพู ที่ทำงานรัฐบาลโดมสีเขียว ขากลับเนี๊ยยยย อยากร้องไห้ ขึ้นสายไหนกลับไปที่สถานนีฟ่ะ
ขึ้นมั่ว มันวนแล้ววนอีก กรูอยู่ตรงไหของเมือง กว่ามันจะวนกลับลุ้นระทึก ก็ตอนนั้นมันจะทุมแล้วนิค่ะ
สุดท้ายก็หลุดพ้นออกมาจากเมืองนั้นได้ คุยกะพี่ว่าเร้าจะไปไหนกันต่อ แต่ด้วยความเพลียจากการเดินทางทั้งวัน เลยตกลงว่าจะกลับไปหาข้าวกินแถวๆที่พักดีกว่าเนอะ
สุดท้ายเนื่องด้วยว่าจะกินข้าวแถวถนนไม่ได้ เลยไปหากินเอาแถวห้างแทน แล้วก็นั่งโซยกันหนุกหนาน
กลับที่พัก สลบดีกว่าเรา
8 May 2009
วันนี้เป็นวันที่เหนื่อยที่สุด เดินมันทั้งวัน แถมขาก็เริ่มผอง แย่จังเลยยยยยยยย
วนนี้รีบตื่นแต่เช้า เพื่อไปขึ้นชมวิวที่ตึกฝดนรก ปิโตรนาส อันนี้ตั้งชื่อกะพี่สาวเอง
ไปเข้าแถวรับบัตรคิว เพราะมีคนเตือนว่าไปช้าจะได้รอบบ่าย
รีบอาบน้ำ กิข้าวเช้า นั่งโมโนเรลไปลงสถานนีที่เข้าบอก แต่ว่าพอจะลง ต้องลงประตูไหนฟ่ะ แย่แล้วววววววว ระหว่างนั้นเจอผู้โชคร้าย เย้ย คนใจดีที่เราถามทาง เค้าก็พาเราเดินไป เพราะเค้าบอกว่ามันเป็นทางที่เค้าจะไปทำงาน เราเยเดินไป คุยไปกับเค้า ถามเราว่าเามาจากไหน มาเที่ยวอะไรบ้าง มากนกี่คน พอบอกว่าแค่สองคน เค้าทำหน้าแบบ จริงอ่ะ ๆม่น่าเชื่อ เค้าบอกว่าถ้าเป็นเค้าไม่มีผู้ชายมาด้วยคนไม่ไป
เดินมาสักพัก เค้าก็บอกว่าให้เดิน ก็เจอตึกแฝดเอง ก็เลยกล่าวคำขอบคุณ
เอาล่ะมาถึงปิโตรนาสแล้ววววว รีบลงไปเอาบัตรคิวดีกว่า พอลงมา โหคนเยอะจังเลยอ่ะ
รีบไปเข้าแถวดีกว่าเรา เจอคนไทย เยอะเหมือนกันนะเนี๊ยยยยยย สุดท้ายได้คิวรอบ เก้าโมงครึ่ง ระหว่างรอก็เดินเล่นรงส่วนจัดแสดง
ถึงคิวเค้าพาไปชมหนังสามมิติก่อนพาขึ้นชมของจริง ได้เดินแค่สิบนาทีเอง แต่รู้สึกว่าไม่ถึงเลย โดนเรียกซะแล้ววววว
ลงมาก็เดินไปเล่นตรงสวน หามุมถ่ายรูปตึกนรกนี้ต่อ เอิ้กๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
จากนั้นก็เริ่มเที่ยวต่อ ไปมัสยิดที่มีต้มะพร้าว ไปตลาด ไปไชน่าทาวน์ เดินางไม่เยอะเหนื่อยมากกกกกก กว่าจะได้ถ่ายรูปตึกนรกตอนกลางคืนกว่าพระอาทิดจะตก ทุ่มกว่าแนะ อยู่ตรงนั้นเกือยสองทุ่ม ตกลงว่ากลับไปกินข้าวที่เดิม กะว่าจะไปกินขนมด้วย ขนมญี่ปุ่นที่เห็นตั้งแต่วันแรที่ลงมาเคแอล อร่อยดี สุดท้ายกลับที่พักดีกว่า เหนื่อยยยยย
9 May 2009
วันนี้ตื่นสายหน่อย จะเดินเล่นแถวที่พักนี้แหละ ก่อนจะไปสนามบิน เดินหายาที่พ่ออยากได้ กว่าจะหาเจอ มันดันไม่ีขา มีแต่ที่สิงค์โปร์ เคืองเว้ยยยยยยยยยยยย รอบนี้รอเครื่องบินมาเกือบตาย เพราะมันดีเลย์ เห็นบอกว่าต้องลงจอดที่สุราษเพราะฝนตกหนักเลย ยอมได้ๆๆๆๆ กว่าจะกลับถึงบ้านก้เที่ยงคืน เฮ้ออออ เหนื่อยจัง
6 May 2009
วันนี้ตื่นมาท่ามกลางความหนาวบนเก็ตติ้ง นี้ขนาดไม่ได้เปิดพัดลม ไม่ได้เปิดหน้าต่างนะ หนาวดีจริงๆ
ก็เหมือนเดิม ตื่นมาอาบน้ำ ระหว่างรอพี่สาวแต่งตัวก็โผล่หน้าไปมองหน้าต่าง โห หมอกลงแฮะวันนี้
พอเรียบร้อยก็ลงไปกินข้าวเช้าที่ห้องอาหารเดิม อย่างน้อยยังไม่เจอเหตุการณ์แบบเมื่อวานไป ค่อยังชั่วหน่อย
หลังจากกินเสร็จ แพลนที่เคยคุยกันว่าจะไปวัดที่มันสร้างอยู่บนนี้ ต้องนั่งรถบัสไป มีรอบละชั่วโมง ยกเว้นตอนเที่ยง ก็รีบบึ่งไปเพราะจะสิบโมงแล้ว ไปยืนรอที่หน้าโรงแรมไฮแลนด์รีสอรท์ ระหว่างยืนรอ ทัวรไทย ทัวร์จีนเต็มไปหมดเลยยยยย รอสักพักรถก็มาถึง
ระยะทางที่ไปไม่ไกลเล แต่ทว่าแต่โค้งๆไป โค้งมาให้มึนหัวเล่นๆเท่านั้นล่ะ
พอไปถึงก็ไหว้พระ ถ่ายรูปยิงกันหนุกหนาน เดินเล่นจนถึงเวลาที่รถอีกคันจมารับกับแล้วววววว
จากนั้นก็ไปเล่นเครื่องเล่นอะดิ อิ อิ อิ อิ อยากรู้ว่าเป็นไง เอาบัตรลดซื้อในราคาที่ถูกลงกว่าเดิม ดีใจจริงๆ
พอเข้าไปก็นะ ต่อแว มีแต่ต่อแถวเคอะ เล่นนู้น เล่นนี้บ้าง แต่มันไม่ค่อยสนุกเท่าไรเลย ไม่มันส์ ไม่เสี่ยวเลยสักนิดเดียว
เล่นตั้งแต่ สิบเอ็ดโมงจนมันปิดตอนหนึ่งทุ่ม ช่วงเย็นๆเนีีย เล่นท่ามกลางสายหมอกเลยทีเดียว นึกว่าอยู่ในหนังเรื่อง เดอะมิช ที่ทั้เมอมีต่หมอกกกกก แต่บรรยากาศเล่นท่ามกลาหมอกเนียยย อีกแบบเลย
สุดท้ายตัดสินใจไปเล่นเครื่อที่มันเป็นเสาสูงๆ รอบๆจะมีก้าอี้ให้นั่ง แล้วดึงเราขึ้นไป แล้วทิ้งเราลงมา ตอนแรกก็คิดว่ามันต้องเสี่ยวแน่ๆเลย แต่ ไม่เป็นเช่นนั้นเลย ไม่สักนิดเดียวหรือว่าราตายด้านกะเครื่องเล่นแบบนี้แล้วล่ะเนี๊ยยยยยยยย
หลังจากนั้นก็ออกจากสวนสนุกไปกินข้าวอีกทีหนึ่ง เปลี่ยนห้องอาหารกินกัน ห้องนี้ท่าทางออกแนวจีนๆหน่อย เหมือนกินที่บ้านเลยยย หลังจากนั้นก็เดินถ่ายรูปไป แล้วก็กลับห้องเพราะจะเอาพวกมือถือ กล้อง ไว้ในห้องเนื่องจากว่าจะขอเดินเข้าคาสิโน หรือเรียกง่ายๆ บ่อนนั้นเองแหละ เดินเข้าไปก็เฉยๆนะ เพราะมันดูไม่ค่อยหรูเท่าไร คนเยอะจริงๆ มแต่อาแป๊ะ อาม่า ทั้งนั้นเลย คาดว่าจะเป็นคนมาเลย์เชื้อสายจีน กับคนสิงค์โปร์เป็นส่วนมากกกก กะคนไทย กำลังคิดกะพี่ว่า ถ้าจะเล่นบ่อนเนี๊ย อไปมาเก๊าน่าจะดีกว่า หรูกว่า สวยกว่า แถมไม่ต้องนั่งรถ นั่งกระเช้าให้มันมึนหัวเล่นแบบนี้
ตอนแรกกะจะเล่นสล็อตแมชชีน เพราะขี้เกียจไปเล่นอันอื่น ต้องมานั่แลกชิป ปรากฎว่าเครื่องไม่รับเงินที่เข้าใส่เข้าไป ก็เลยบอกพี่ว่า ไม่เล่นก็ได้ ก็แค่อยากรู้ว่าจะมีดวงกะเค้าไหม ก็เลยออกมาเดินกลับห้อง ไปนอนดีกว่า ราตรีสวัสดิ์
7 May 2009
วันนี้ตื่นขึ้นมาพร้อมกับแสงแดด โหตรงข้ามกะเมื่อวานมากกกกก แดดแรงดีจริงๆ แอบเซ็งนะนั้นหมายความว่าวันนี้ลงไปเคแอลอากาศต้องร้อนแน่ๆเลยยยยยยย เหมือนเดิมวันนี้ก็ลงไปทานข้าวเช้า เดินถ่ายรูป รอเวาเช็คเอาส์ออกจากเก็นติ้ง ลงไปสู่เคแอล
พอมาถึงเคแอล อากาศร้อนมากกกกกกกกกก ได้ข่าวว่าบ้านแกต้นไม้ออกจะเยอะ ทำไมร้อนจังฟ่ะ
เดินขึ้นสถานี ไปขอผนที่รถไฟมา แล้วก็หาทางไปขึ้นโมโนเรลไป บิงแทง ไปหาที่พักที่จองไว้ ก่อนหน้านั้นลงไปถามที่ที่อยากพัก แต่เต็มอ่ะ แล้วเราก็เบี่ยงหน้าไป บิงแทง พอมาถึง ไหนฟ่ะ ที่พักกรู อยู่ไหน เดินหาเกือบครึ่งชั่วโมง สุดท้ายยอมแพ้ เพราะขนาดถามตำรวจไม่รู้จัก คนแถวนั้นไม่รู้ สรุปโทรถามก้ได้ฟ่ะ งอนมากกกกกก พอี่สาวโทรหา มันดันอยู่หลังป้อมตำรวจที่เราไถามมันนั้นเอง ฮ่วยยยยยยยยยยยยยยย
รีบเก็บของเข้าที่พัก พักผ่อนนิดๆ ก็เลยร่อนออกจากที่พัก ตอนนั้นเป็นเวลาบ่ายสองกว่าแล้ว ไปเจอทัวรรสอินฟอร์เมชั่นเลยเดินเข้าไปถาม ขอแผนที่ท่องเที่ยว จาก้อมูลที่ได้มาก่อนมา ตกลงว่าจะไปเมือง ปุตราจายา ที่เห็นเข้าบอกว่าเป็นเมืองใหม่ พยายามเอาเคนไปอยู่ แต่มีคนไปแค่ไม่กี่แสนเองล่ะ
ย้อนกลัไปเคแอลเซนทรัล ขึ้นรถไฟไป จับไปนอกเมือง พอไปถึง มีทางเลือกสอทางคืนนน่งแท็กซี่ เสียแปดสิบริงกิตพาชมเมืองหนึ่งชั่วโมง กับรถเมล์ สุด้ทายด้วยความงก เลยเดินไปขึ้นรถเมล์ แต่แม่งงงง เห็นรถเมล์แล้ว งง งง งง และงง มันวนรถแบบแปลกๆอ่ะ สุดท้ายถามเค้าว่าลงตรงไหน ไม่รู้แฮะ นั่งไปเรื่อยๆ เค้าจะากรูไปฆ่าไหม แถมตอนแรกที่ไปมาเลย์ มีความคิดที่ว่า ในเมื่อมาเลย์เอาภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการก็ควรจพูดกันได้บ้าง แต่นี้ หาคนพูดอังกฤษด้วยไม่ได้อ่ะ กว่าจะหาเจอ แทบอยากบ้าตาย พอไปถึงที่ทำการรัฐบาลนะ แทบดีใจ รีบเดินไปหามุมถ่ายรูปกัน มีมัสยิดโดมสีชมพู ที่ทำงานรัฐบาลโดมสีเขียว ขากลับเนี๊ยยยย อยากร้องไห้ ขึ้นสายไหนกลับไปที่สถานนีฟ่ะ
ขึ้นมั่ว มันวนแล้ววนอีก กรูอยู่ตรงไหของเมือง กว่ามันจะวนกลับลุ้นระทึก ก็ตอนนั้นมันจะทุมแล้วนิค่ะ
สุดท้ายก็หลุดพ้นออกมาจากเมืองนั้นได้ คุยกะพี่ว่าเร้าจะไปไหนกันต่อ แต่ด้วยความเพลียจากการเดินทางทั้งวัน เลยตกลงว่าจะกลับไปหาข้าวกินแถวๆที่พักดีกว่าเนอะ
สุดท้ายเนื่องด้วยว่าจะกินข้าวแถวถนนไม่ได้ เลยไปหากินเอาแถวห้างแทน แล้วก็นั่งโซยกันหนุกหนาน
กลับที่พัก สลบดีกว่าเรา
8 May 2009
วันนี้เป็นวันที่เหนื่อยที่สุด เดินมันทั้งวัน แถมขาก็เริ่มผอง แย่จังเลยยยยยยยย
วนนี้รีบตื่นแต่เช้า เพื่อไปขึ้นชมวิวที่ตึกฝดนรก ปิโตรนาส อันนี้ตั้งชื่อกะพี่สาวเอง
ไปเข้าแถวรับบัตรคิว เพราะมีคนเตือนว่าไปช้าจะได้รอบบ่าย
รีบอาบน้ำ กิข้าวเช้า นั่งโมโนเรลไปลงสถานนีที่เข้าบอก แต่ว่าพอจะลง ต้องลงประตูไหนฟ่ะ แย่แล้วววววววว ระหว่างนั้นเจอผู้โชคร้าย เย้ย คนใจดีที่เราถามทาง เค้าก็พาเราเดินไป เพราะเค้าบอกว่ามันเป็นทางที่เค้าจะไปทำงาน เราเยเดินไป คุยไปกับเค้า ถามเราว่าเามาจากไหน มาเที่ยวอะไรบ้าง มากนกี่คน พอบอกว่าแค่สองคน เค้าทำหน้าแบบ จริงอ่ะ ๆม่น่าเชื่อ เค้าบอกว่าถ้าเป็นเค้าไม่มีผู้ชายมาด้วยคนไม่ไป
เดินมาสักพัก เค้าก็บอกว่าให้เดิน ก็เจอตึกแฝดเอง ก็เลยกล่าวคำขอบคุณ
เอาล่ะมาถึงปิโตรนาสแล้ววววว รีบลงไปเอาบัตรคิวดีกว่า พอลงมา โหคนเยอะจังเลยอ่ะ
รีบไปเข้าแถวดีกว่าเรา เจอคนไทย เยอะเหมือนกันนะเนี๊ยยยยยย สุดท้ายได้คิวรอบ เก้าโมงครึ่ง ระหว่างรอก็เดินเล่นรงส่วนจัดแสดง
ถึงคิวเค้าพาไปชมหนังสามมิติก่อนพาขึ้นชมของจริง ได้เดินแค่สิบนาทีเอง แต่รู้สึกว่าไม่ถึงเลย โดนเรียกซะแล้ววววว
ลงมาก็เดินไปเล่นตรงสวน หามุมถ่ายรูปตึกนรกนี้ต่อ เอิ้กๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
จากนั้นก็เริ่มเที่ยวต่อ ไปมัสยิดที่มีต้มะพร้าว ไปตลาด ไปไชน่าทาวน์ เดินางไม่เยอะเหนื่อยมากกกกกก กว่าจะได้ถ่ายรูปตึกนรกตอนกลางคืนกว่าพระอาทิดจะตก ทุ่มกว่าแนะ อยู่ตรงนั้นเกือยสองทุ่ม ตกลงว่ากลับไปกินข้าวที่เดิม กะว่าจะไปกินขนมด้วย ขนมญี่ปุ่นที่เห็นตั้งแต่วันแรที่ลงมาเคแอล อร่อยดี สุดท้ายกลับที่พักดีกว่า เหนื่อยยยยย
9 May 2009
วันนี้ตื่นสายหน่อย จะเดินเล่นแถวที่พักนี้แหละ ก่อนจะไปสนามบิน เดินหายาที่พ่ออยากได้ กว่าจะหาเจอ มันดันไม่ีขา มีแต่ที่สิงค์โปร์ เคืองเว้ยยยยยยยยยยยย รอบนี้รอเครื่องบินมาเกือบตาย เพราะมันดีเลย์ เห็นบอกว่าต้องลงจอดที่สุราษเพราะฝนตกหนักเลย ยอมได้ๆๆๆๆ กว่าจะกลับถึงบ้านก้เที่ยงคืน เฮ้ออออ เหนื่อยจัง
